มันไม่จริงใช่ไหม ที่บอกกันว่ารัก
คำที่เคยสัญญา จะรักจนตาย
แต่เพียงแค่ไม่นาน ก็เปลี่ยนไปมีใครใคร
และทิ้งฉันไว้คนเดียว อย่างนี้

สิ่งที่เคยว่าหวาน มันกลับขมเกินไป
เธอเบื่อแล้วใช่ไหม ถึงทำเช่นนั้น
เธอลืมถ้อยคำสัญญา จะรักชั่วกาลนาน
สุดท้ายฉันไม่มีความหมายเลย

 ดับแสงตะวันให้ฉันที
เพราะฉันไม่มีค่าพอให้เห็นให้จำ
ฉันไม่ต้องการจะมองตัวเองด้วยซ้ำ
เจ็บช้ำจนตาย ก็รู้ไม่มีผู้ใดเห็นใจและรักกันจริง

ไม่อยากมองใครใคร ไม่อยากเห็นใครใคร
ไม่อยากพบและเจอ ผู้ใดทั้งนั้น
จะอยู่กับความมืดมน ให้มันผ่านพ้นไปวันวัน
จะทรมานยังไงก็ต้องยอม

เจ็บช้ำจนตายจะให้เธอมองหันมา
รู้ว่าคงไม่มีทาง
ต่อให้จะตายก็รู้เธอคงไม่มอง